Muabbir – Remiz ve Te’vil Ehli

Çevresince gönül feraseti yüksek, sezgileri kuvvetli ve emin bir zât olarak bilinen Muabbir, 1999’dan beri rüyaları kadîm tabir geleneği ve manevî remizler ışığında tefsir eden; 2012’den itibaren ise çevrim içi olarak şahsa mahsus rüya tahlilleri sunan mütehassıs bir tabircidir.

Rüyaları ekseriyetle hayra te’vil eder; yaptığı tabirlerle insanlara manevî destek ve tesellî vermeyi murad eder. Her bir rüyayı kişinin hâlet-i rûhiyesine ve niyetine göre değerlendiren Muabbir, tabir sürecini çoğu zaman duâ ile takviye ederek rüyanın hayırlı fütûhatlara vesile olmasını gözetir.

Rüya, ilimle değil; takvâ, edep ve dua ile yorumlanır. Te’vil eden kimse, hüküm veren değil; niyaz eden kimsedir.

Muabbir Rüyayı Nasıl Yorumlar?

1. Niyet ve edep ile başlar
   Muabbir, rüya te’viline başlamadan evvel kalben niyet eder; yanılgıdan muhafaza olunmak ve hakikate isabet edebilmek için şu doğruluk ve hikmet duasını 1 defa okur:
   “Allahümme erinâ’l-hakka hakkan verzuknâ ittibâ‘ehû, ve erinâ’l-bâtıle bâtılen verzuknâ ictinâbehû.”
2. Rüyanın hayra te’vili için niyazda bulunur
   Rüyanın salih bir manaya çıkması, yorumunun ve âkıbetinin hayır olması için şu dua 1 defa okunur:
   “Allahümme’cʿal hâzihîr-ru’yâ rü’yâ sâliha ve te’vîlehâ hayran.”
3. Kur’ân ile muhafaza talep eder
   Te’vil esnasında ilahî himaye niyetiyle:
   • Ayetel Kürsi: 1 defa,
   • Felak Suresi: 3 defa,
   • Nâs Suresi: 3 defa okunur.
4. Uyarı ve imtihan içeren rüyalarda istiâzeye yönelir
   Rüya bir ikaz, sıkıntı yahut nefsî bir imtihan işareti taşıyorsa, rüyayı gören kimsenin şerden emin kılınması için şu dua 1 defa edilir:
   “Allâhümme innî e‘ûzü bike min şerrihâ ve şerri mâ fîhâ.”
5. Te’vil kadîm usûle göre yapılır
   Muabbir, rüyayı yorumlarken Kur’ân ayetlerini, sahih rivayetleri ve kadîm rüya tabiri geleneğini esas alır; rüyayı gören kimsenin hâlini, zamanını ve bağlamını birlikte değerlendirir. Kesin hüküm vermekten sakınır.
6. Netice Allah’a havale edilir
   Yorum tamamlandığında, rüyanın nihai manası ve neticesi Allah Teâlâ’nın ilmine ve takdirine bırakılır. Yapılan te’vil, mutlak bir kader hükmü değil; hayra yönelten bir işaret ve tefekkür vesilesi olarak sunulur.